حکومت در ایل عرب و باصری 

 

حکومت در ایل عرب و باصری نیز از زمان صفویه در دودمان  خوانیین

عرب شیبانی بود. در سال ۱۲۷۹ه ق حکومت باصری از دست دودمان 

فوق خارج شد و سپس در سال ۱۲۸۵ ه ق با مرگ علی قلی خان عرب

دوران اقتدار خوانین شیبانی بر ایل عرب نیز به سر رسید و حکومت هر 

دو ایل به دست خاندان قوام شیرازی افتاد. با سلطه خاندان قوام افرادی

از طایفه کلمبه ای باصری بر جسته شدند و کلانتری باصری به تدریج 

در اولاد مهدی خان از طایفه کلمبه ای تثبیت شد. 

در اواخر دوره قاجاریه ،عسکر خان شیبانی از ایل عرب قدرت یافت

و با اشغال بخش وسعی از شمال فارس  خود را عسکر شاه نامید.او

توسط حکومت فارس وخاندان قوام الملک به نیرنگ دستگیر و به دار

اویخته شد.

به دینسان با سلطه خاندان قوام الملک شیرازی اتحاد ایلات پنجگانه

شکل گرفت در دوره قاجاریه،در ایلات فوق دو کنش سیاسی ناهمسو 

دیده می شد،کنش نخست بهره گیری خاندان قوام از سران و تفنگچیان

ایلات خمسه در جهت اهداف خود است که به دلیل وابستگی قوامی ها

به استبداد و استعمار سمت و سوی ارتجاعی داشت.کنش دوم ،شورش ها

و حرکتهای خود انگیخته واعصیان جویانه درون این ایلات بود که گاه به

شکل شورش های خونین  علیه  خاندان  قوام  و  حکومت  شیراز  نمود

می یافت (مانند شورشهای خانباز خان و عسکر خان عرب)در قیام ضد

انگلیسی عشایر جنوب (۱۳۳۶ه.ق)بخشهای از عشایر خمسه به مبارزه

ضد استعماری پیوستند و بخش های نیز در صف خاندان قوام و انگلیس

 قرار داشتند.